نا گفته ای از مشکلات اجتماعی طلبگی

در این متن که خدمتتان ارائه می گردد به بررسی برخی از دیدگاه های غلط برخی از افراد جامعه به روحانیت را مورد نقد و بررسی قرار می دهیم که بسیار جالب و جذاب و در عین حال با مظلومیت چهره های طلاب محترم مواجه خواهیم شد که در حقّ آنان به درستی نزد افکار عمومی قضاوت نمی شود .

هر انسانی برای خود مشکلاتی را دارد و دارای عیب و نقص های هم می باشد در بین جامعه ما یک طیف نسبتا کوچکی از لحاظ جمعیتی بنام طلبه ها زندگی می کند به هر حال طلبه ها هم عضوی از این جامعه هستن نیازهای متناسب با خود را دارند از جمله نیاز های اجتماعی و معیشتی و...

وقتی یک طلبه در خیابان راه می رود خیلی ها از آن انتظار دارند که رفتارهای او با  زی طلبگی هم خوانی داشته باشد لذا طلبه هم به به جهت عرف و اجتماع  و هم از طرف شرع مقدس اسلام محدودیتهایی برای خود دارد اما نکته جالب این است که هنوز خیلی از شئونات طلبگی تعریف جامع و کلی که غیر قابل تغییر باشد از طرف حوزه های علمیه و قانو نگذار تعریف نشده است و بر این اساس طلبه ها واقعا در شرایط سخت معیشتی و زندگی اجتماعی به سر می برند و خانواده آنها با مشکلات اجتماعی که بر آنان تحمیل شده است به ادامه زندگی می دهند این چنین زندگی کردن یک فداکاری بزرگ طلبه ها و خانواده آنهاست طلبه از طرفی مورد احترام و از طرفی مورد انتقاد قرار دارد .

جامعه دوست ندارد طلبه مورد بی احترامی قرار گیرد و از سوی هم دوست ندارد که تافته جدا بافته از جامعه باشد جامعه خواهان حضور طلبه در مسائل مختلف اجتماعی هست و نمی خواهد طلبه از امتیازات عادی افراد دیگر محروم باشد به طور مثال :

اگر یک طلبه ملبس در هنگام گذشتن از یک خیابان به یک بستنی فروشی یا یک پیتزا فروشی برخورد نماید و هوس پیتزا خوردن یا بستنی خوردن را بکند آنهم یک بستنی قیفی جبر دید جامعه نسبت به روحانیت غالب است و چنین کاری را که طلبه بستی قیفی بخورد را شدیدا نفی می کند و مغایر با شئونات طلبگی می داند در حالی که خوردن بستنی قیفی یا ساندویچ یا پیتزا در ملاء عام نه گناه است نه غیر قانونیست و نه کسی حق منع کردن آن را دارد .

یا اینکه یک طلبه ملبس به اتفاق همسر و فرزندانش دلشان بخواهد به سینما بروند و فیلم اخراجی ها را تماشا کنند آیا این عمل خلاف شرع  و قانون است ؟ پس چرا جامعه بر خود نمی تابد که چنین کاری نیاید از سوی طلبه سر بزند . گناه زن و بچه طلبه چیست ؟

آیا خواسته همسر یک طلبه از شوهرش برای رفتن به سینما و یا پارک و یا اماکن تفریحی جرم است ؟ اگر جرم هست به کدامین ماده قانونی و موازین شرعی باید محکومش کرد ؟

اگر طلبه جزئی از جامعه هست چرا باید از حقّ بسیار ناچیز و عادیی که دیگران از آن بهرمند هستند باید محروم گردد ؟

یا تصور کنید یک طلبه برای گرفتن وام ازدواج به بانکی مراجعه می کند آنگاه رئیس بانک به او می گوید : « حاج آقا ! شما دیگه چرا؟! شما به ما دارید بودجه می دهید شما دیگه وام را می خواهید چه کار ؟!!! »

آیا اقشار دیگر جامعه با این سوال مواجه هستند ؟

یا مثلا یک طلبه سوار اتوبوس شرکت واحد می شود عده ای از خود می پرسند مگر طلبه ها هم اتوبوس سوار می شوند ؟ یا اینکه می گویند « نه بابا این فیلم شونه !!! » .

از طرفی هم مردم هنوز به روحانیت اعتماد کافی را دارد به طور مثال وقتی یک روحانی در مسجد است در طول روز با رها مشاهده می شود که مردم برای درد و دل کردن و پرسیدن سئوالات مختلف حتی مسائل خصوصی و سرّی زندگی خود به روحانی مراجعه می کنند .

فارق از این مشکلات که هزاران نمونه وجود دارد که قابل ذکر است اما نکته این جاست که چه کسی باید این مشکلات را بر طرف کند و بستر مناسبی برای این فرهنگ بسازد که روحانی هم انسان است و عین دیگران زندگی می کند و حق دارد از کمترین امکانات و امتیازات اجتماعی برخودار باشد و این ذهنیت غلط است که روحانیون از مرفع ترین اقشار جامعه است .

به هر حال جایگاه واقعی یک روحانی در جامعه کجاست ؟ و مسئولان ذی ربط چه اقدامی برای حلّ معضلات اجتماعی و به خصوص  آسیب های که خانوادهای این قشر از جامعه به علت عدم بستر سازی فرهنگی مناسب ، متحمل می شود ، انجام داده است ؟

ضمن آنکه خسارات احتمالی روحی و روانی ناشی از این نگرش که خانوادهای طلبه ها را تهدید می کند که گاها جبران ناپذیر است چه نهاد و یا ارگان و یا شخصی باید بپردازد ؟ آیا طلبه حق گلایه و شکایت را دارد یا نه باید کوشه نشینی و زهد را پیشه کند و به هیچ چیزی اعتراض نداشته باشد و با کوله باری از نیازها ی مادی و معنوی بدون کمک جامعه تا رسیدن به سعادت ابدی این راه سخت و نفس گیر را تحمل کند ؟

صرف اینکه حامی طلبه امام زمان (عج ) است هر چند که همه طلبه ها بر این باورند که خدا و حضرت ولی عصر (عج) پشتیبان آنان هستند کفایت می کند و مسئولین دیگر هیچ وظیفه ای به گردن طلبه ندارند ؟ طلبه ای که تنها در آمدش شهریه و حق التبلیغی بیش نیست که حتی به پائین ترین حقوق کارگران هم نمی رسد و به سختی زندگی می کند ؟

البته قصد بر آن نداشتیم که از طلبه دفاع بیش از حدّ بکنیم بلکه هدف این بود که افکار عمومی جامعه و مسئولان ذی ربط با بخشی از مشکلات و معضلات اجتماعی اکثریت طلاب آشنا شوند و راه حلّی مناسب برای رفع آن بیاندیشند . به امید آن روز .

طلاب محترمی که مشکلات اجتماعی خاصی از نظر دید و نگرش جامعه دارند می توانند آن را برای ما ارسال نمایند تا ان شاء الله مجموع کاملی از مشکلات آنان گرد آوری شود و به مسئولان ذی ربط جهت رفع ارسال گردد.